بنده

زندگی با تغییر یک «حرف» بندگی میشود؛ اینجا هم، محل همان «حرف» ... بنده؛ بلاگ شخصی حسین بوذرجمهری
بنده را دنبال کنید

بزرگ‏ترین گناهان این است که انسان بدعت‏ها را بجای امور مستحب گرفته و یا امور مستحبی را بدعت وانمود کند. از طرفی چون شیطان و یارانش همیشه در صدد ترویج امور منکر و زشت هستند و در هر مورد راه بخصوص آن را خوب می‏شناسند مردمان دیندار را نیز از راه دین گول زده و از راه در می‏برند و این خود بهترین راه گمراه کردن مردم است و کمتر عبادت و سنتی هست که شیطان با وساوس خود در آن دخالت نکرده آن را فاسد ننموده باشد.* از جمله این امور یکی موضوع عزاداری برای امام حسین‏ (علیه السلام) است. در این مورد چون شیطان و یارانش با همه کوشش و تلاش خود نمی‏توانستند کاملاً پیروز شوند، تصمیم گرفتند مردم را وادار کنند که در این موضوع بدعت‏ها و منهیات و اعمال شنیع بسیاری وارد نمایند. و به این طریق سود و ثواب‏های آن را از بین برده اموری را در آن وارد کردند که نه تنها تمام مسلمانان بلکه تمام ملل دیگر نیز آن اعمال را شنیع و زشت می‏دانند. علاوه بر زشتی، این امور اغلب از چیزهایی است که در قرآن و سایر اخبار رسماً از آنها نهی شده و به عمل‏‌کنندگان آنها وعده عذاب داده شده است. این امور منهیه که در این عزاداریها فراوان اتفاق میافتد از قرار زیر است:

1- اخبار دروغ و نادرستی که دروغ بودنشان از روز، روشن‏تر است و نه در کتابی نوشته شده و نه در جایی نقل گردیده است و با وجود این، شب و روز بر سر منابر و در میان مجالس بدون رادع و مانعی خوانده می‏شود و این خود به تنهایی از بزرگ‏ترین معاصی است مخصوصاً وقتی که نسبت به خدا و پیغمبر و امام (ع) هم باشد که مبطل روزه هم می‏شود. 2- بدتر از این سینه و سر کوفتن، قمه زدن و شاخسینی است که در نتیجه ریزش خون اغلب علت ایجاد امراض و یا زخم‏های منکر ناعلاج می‏شود. یا چون زنجیر زدن (یعنی با آن زنجیرهای نکره به پشت یا به سر و صورت کوبیدن یا به سینه زدن) و سینه‏‌ها را خراشانیدن و زخم کردن و غیر این ها. حرام بودن این امور عقلاً و نقلاً ثابت است. یعنی حفظ نفس از ضروریات شش‏گانه اسلامی به شمار می‏رود. 3- جیغ زدن‏ها و فریادهای بلند زنان که غالباً در پای منابر و مجالس عزا اتفاق می‏افتد علاوه بر شنیع بودن آن اصلاً گناه و معصیت کبیره است. 4- داد و فریاد و نعره‌‏های وحشیانه با صداهای منکر 5- غیر از این ها که شمرده شد آنچه به نام دین در این گونه مجالس باعث آبروریزی و هتک حرمت فوق‏‌العاده دین می‏شود و حد و مقداری هم نمی‏توان برای آن شمرد و در هر جا بنابر چگونگی زندگی مادی و اقتصادی افراد تغییر می‏کند.علامه سید محسن امین جبل عاملی

... و در عین حال از هیچ‏کدام از ائمّه ما روایت نشده که به پیروان خود اجازه چنین کارهایی را داده باشند یا خود ایشان به این کارها برخاسته باشند و یا در زمانشان علناً یا مخفیانه کسی یا کسانی به این کارها برخاسته دسته‌‏بندی کرده و در ملأ عام آبروی اسلام و تشیع را برده باشند. هرگز! هرگز! حتی در زمان آزادی شیعیان نیز با آنکه برای اعمال خود مانعی نمی‏دیدند مانند زمان مأمون و اوائل دولت بنی‏‌عباس چنین اعمالی سابقه ندارد. ... شک نیست که این اعمال، این دسته‏‌بندی‏ها این سینه زدن‏ها، این به سر کوفتن‏ها، این زنجیر زدن‏ها و قمه کشیدن‏ها، این بی‏‌آبروگری‏ها آن هم در برابر مردم و در معابر عام و این وحشیگری‏ها و بربریت‏ها و تمام این اموری که خدا و پیامبر و امامان هیچ‏کدام به آن راضی نخواهند بود و بدتر از همه نسبت دادن این امور به همان بزرگواران، بدترین گناهان و فجیع‏ترین خیانات و پرعقاب‏ت‌ترین معاصی است.

... از هیچکدام از ائمّه ما روایت نشده که با پیروان خود اجازه چنین کارهایی را داده باشند... عزاداری بر امام حسین و اقامه ماتم آن بزرگواران با وقوع اینهمه فجایع، مستحب نخواهد بود بلکه حرام نیز هست... بدون شک اگر این امور به راستی ثواب داشت و در دنیا و آخرت مضر نبود سزاوار بود که علما و فقها نیز به آن مبادرت کنند و خود پیش‌قدم باشند... و پیشاپیش همه بر سر و کلّه بکوبند و دیگران را نیز به این کار تشویق کنند زیرا که فقها بیش از همه شایسته برای اینگونه کارها هستند... ولی باید گفت که حتّی یکی دو نفر هم هرگز به این کارها نپرداخته‌اند و هرگز در این اعمال شنیع خود را برای دیگران سرمشق قرار نداده‌اند حتّی هیچ یک از آنان دیده نشده‌اند که در مجالس عزا و سوگواری کمی محکم به پیشانی خود بزنند تا پیشانی ایشان سرخ شود...


عزاداریهای نامشروع* در ادامه این موضوعِ کلّی که علّامه فرموده‌اند من مصادیقی را اضافه میکنم مانند عمل طواف. قبل از اسلام نیز طواف بر گرداگردِ کعبه عملی عبادی بوده است ولی حزب الشیطان آمده درست درون کعبه بتهایش را قرار داده. و یا مصداق دیگرش اینکه مراسم سعی بین صفا و مروه نیز قبل از اسلام وجود داشته است منتها به مرور زمان بر بالای دو کوه صفا و مروه دو بت قرار دادند و اینطور اعمال عبادی مضمحل و منحط شدند. روشِ کلّی شیطان قرار دادنِ بتهایش درست درون کعبه است.

پی نوشت: 1- متن فوق از رساله‌ی «عزاداریهای نامشروع» نوشته‌ی علّامه سیدمحسن امین‌عاملی استخراج شده که به ترجمه‌ی مرحومِ عزیز، جلال آل احمد درآمده است. این رساله‌ی مختصر را میتوانید از طریق این لینک دریافت کنید. در بازار کتاب نیز موجود است. 2- علّامه امین جبل عاملی از علمای شیعه‌ی لبنان بودند که در سال 1371قمری وفات یافتند. کتاب معروف ایشان اعیان‏ الشیعه است که دائرة المعارفی در باب تشیّع است و در پنجاه جلد نگارش یافته. کتاب معروف دیگر ایشان التنزیه است که این مقاله از همان کتاب است. 3- مرحوم آل احمد این کتاب را در جوانی ترجمه کرده است و در خاطرات خود نوشته است که این کتاب پس از چاپ دو روزه تمام شده است. تا مدّتها خیال میکرده است که استقبال از کتاب بسیار بوده است ولی پس از چندین سال متوجّه میشود که تمام این کتب توسّط بازاریها خریداری شده و از بین رفته‌اند! 4- پارسال در محرّم پای منبر آیت الله علیرضا پناهیان جمله‌ای شنیدم به این مضمون: «من واقعاً نمیفهمم اینهایی که حاضر نیستند برای امام حسین سینه بزنند چجور جونورهایی هستند؟!» با وجود تمام احترامی که برای این عالم بزرگوار قائلم ولی خروج چنین عبارت سخیفی از دهان مبارکشان را بسیار «نابجا» میدانم. شاید آنهایی که به اسم امام حسین بر سر و کلّه‌ی خود میزنند جانور باشند، نه؟ به نظر میرسد علامه عاملی با عبارات «وحشیگری» و «بربریّت» قصد تأیید برداشت دوم را دارد. به هر حال آیت الله پناهیان با ابراز چنین عبارتی مسئله را سخیف و احساساتی کرده‌اند که با توجّه به عنوانِ کتابِ «انتظار عامیانه، عالمانه، عارفانه» این جمله ایشان در زمره مفاهیمِ عامیانه قلمداد میشود. 5- بصورت حدّاقلی میتوان متن فوق را بعنوان دغدغه یک عالم در فکر حفظ کرد. از آنجایی که من نسبت به حتّی سینه زدن نیز مشکوک هستم سعی میکنم در مراسمهای سینه زنی هم شرکت نکنم بلکه تنها از منابر پر فیض بزرگانی چون آیت الله علیرضا پناهیان استفاده ببرم و اگر به ناچار در مراسم سینه زنی مجبور به حضور بودم قطعاً از روی احتیاط مستحب هم که شده به آرامی و به نشانه ماتم سینه بزنم یا ادای سینه زدن را در آورم. شاید راهکاری باشد.

  • شنبه, ۱۸ آبان ۱۳۹۲، ۰۶:۳۰ ب.ظ

بازخوردها  (۲۰)

با سلام
منم واقعا برام دغدغه شده
ولی واقعا بعضیا وجهه دین رو زشت نشون می دن...
خدا به راه راست هدایت کنه...

و درمورد طرح جلد :ما یک سری مطالبی رو تحت عنوان سفیرنامه رو وب گذاشتم که از سفر کربلام نوشتم...قراره خدا بخواد یه فایلی بشه برا دانلود...

یکی از دوستان شما رو معرقی کردن برا طرح جلد...
ما یک ایده هایی داریم
نمی دونم خیلی عملی هست یا نه؟؟؟
گفتیم یه جاده باشه که پهن بشه...یعنی برعکس واقعیت
اولشم یه کفش اسپرت باشه
چون آخرش یه جمله هست که
حالم از این کفش های اسپرت مارک دار یه هم می خورد
اینها حسرت تاول پا را از من گرفتند
من تنها کسی بودم که بی تاول پا بر می گشتم...

اگر شما ایده ای دارید ممنون میشم کمکم کتید...

با تشکر فراوان...
با سلام...

ولایت فقیه و جریانی انحرافی

استراتژی دشمن در انحراف تشیع چیست؟ آیا سلفی گری دیگری اینبار در دل تشیع به جود می آید؟ آیا ما شیعیان منحرفی هستیم؟

http://iran1414.blog.ir/post/26

منتظر حضور گرم و نظرات سازنده تان هستیم


---------------------------------

مایل بودید...تبادل لینک نیز خواهیم کرد... یا حق
قال الصادق علیه السلام : 
ولقد شققن الجیوب و لطمن الخدود الفاطمیات علی الحسین بن علی علیه السلام و علی مثله تلطم الخدود وتشق الجیوب.
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
همانا فاطمیات(دختران و زنان حرم حسینی)گریبان دریدند وبر صورتها و گونه ها لطمه زدند، بر حسین بن علی علیه السلام و بر مثل چنین بزرگمردی باید لطمه زد و گریبان درید......!!
(تهذیب الاحکام جلد ۸ صفحه ۳۲۵ )
بحار الانوار ج82 ص 106 )
عوالی اللالی ج3 ص 409)
پاسخ:
شاید!
البته فقط شاید!
ضمن اینکه در کتاب مذکور بحث شده که اگر چنین اقوالی نیز صحیح باشند از روی بی اختیاری رخ داده اند مانند کسی که از غصه بی اختیار خود را میزند. از روی اختیار نباید به خود لطمه وارد کرد.
  • واحد فرهنگی
  • ‏قال الامام باقرعلیه السلام: لو یعلم الناس ما فى زیارة قبرالحسین علیه السلام من الفضل، لماتوا شوقاً.(14)
    امام باقرعلیه السلام فرمود: اگر مردم مى‏دانستند که چه فضیلتى در زیارت مرقد امام حسین علیه السلام است از شوق زیارت مى‏مردند.

    حسین جان سلام.پست بسیار به جا و مهمی بود.

    اون قسمت که گفتی حزب الشیطان داخل کعبه بت قرار داده یعنی چی ؟ الان بالای صفا و مروه مگه بت هست ؟ من مکه رفتم.تو خودت هم رفتی.ولی من نفهمیدم چی گفتی .شیطان چگونه داخل کعبه بت قرار داده است ؟ چه بتی ؟ بت واقعی که حضور فیزیکی دارد ؟ یا بت نفس ؟ یا هرچی ؟ من به کل نفهمیدم این یه تیکه رو

    پاسخ:
    سلام عزیز. لطف داری
    تا قبل از اسلام را عرض کردم. تا قبل از فتح مکّه درون کعبه بت بوده است. ولی از اوّل که وقتی ابراهیم کعبه را ساخت درونش بت نگذاشت. بلکه عبادتِ خانه خدا استحاله یافت و مردمِ احمق درون کعبه بت گذاشتند تا اینکه پیامبر مکّه را فتح کرد و رفت داخل کعبه و بت ها را شکست (آن صحنه معروف از فیلم محمّد رسول الله). برای کوه صفا و مروه هم همین اتّفاق افتاد. و برای خیلی چیزهای دیگر
    چه کوتاه است فاصله ظهر غدیر تا ظهر عاشورا!
    روز بالا رفتن دست علی تا روز بالا رفتن سر حسین!
    پاسخ:
    چه کوتاه...
    سلام
    در اینکه لفظ حاج آقا مناسب نبوده شکی نیست
    اما به نظر من سینه زدن در حدی که به بدن آسیب نرسونه پسندیده ست
    سینه زدن و بر سر زدن یک جورهایی نماد غم و ماتمِ.قرار نیست تو دهه محرم
    مثل روشنفکرنماها فقط یه گوشه بایستیم و فکر کنیم... قرار ِ عاشورا با تمام
    ابعادش(یا به قول شهید مطهری صفحات سفید و سیاهش) زنده بشه...
    خب صفحات سیاهش واقعا گریه و حزن آور ِ‌ و ممکن ِ آدم در لحظاتی اختیارش رو از دست بده
    درست مثل اهل بیت حسین ع

    پاسخ:
    سلام
    به نظرم با استفاده از لفظهای احساسی مثل روشنفکرنما نباید مسئله سخیف بشه. شاید همان روشنفکرنما دارد کار درست را انجام میدهد؟ هیچ سفارشی از طرف ائمه برای خودزنی نشده است و بالعکس چه مقدار سفارش که به تفکر شده است. باید با کل عقل به این بحث نشست.
    من هنوز هیچ نظر قطعی ندارم و نمیدانم. احتمال هم میدهم تا آخر عمر نتوانم نظر قطعی پیدا کنم مگر کلامی از حجت قطعی بشنوم که ممکن است نشنوم.
    ضمن اینکه از خود بیخود شدن بحث دیگری است. آنچه ما میکنیم کاملا با سلامت عقل است نه بی اختیار شدن. چه بسا امام نیز بی اختیار شود و خود را بزند.
    در نهایت نیز ترک سینه برای ما ترک عادت شده است. موجب مرض است. ما عادت کرده ایم و به نظرم مهمترین دلیل ما برای سینه زدن همین است که اگر سینه نزنیم احساس میکنیم بی دین شده ایم! انگار نماز نخوانده ایم! سینه زدن برایمان عبادت شده در صورتی که اگر سینه زدن نهی هم نشده باشد هیچ تاکید و امری بر آن نشده است.
    و البته باید نتایج منفی سینه زدن را نیز در نظر بگیریم. سینه زدن طولانی ایجاد مستی میکند. مثل صوفیها که با رقصیدن به دور خود مست میشوند مردان نیز با سینه زدنهای طولانی و دادهای بلند مخصوصا در شورها وارد مستی میشوند و از این کار لذت میبرند و وقتی خوب دقیق میشوی میبینی او دارد از این کار واقعا لذت میبرد و این مستی و خلصه را به پای امام حسین هم مینویسد. در نهایت میتوان گفت اغلب سینه زنها برای ارضای میل درونی خود سینه میزنند. باید ریشه یابی شود و دید این میل درونی از یک ریشه الهی است و یا اینکه بر حسب عادت است.

    «روضه سید الشهدا براى حفظ مکتب سید الشهدا است. آن کسانى که می‌گویند روضه سید الشهدا را نخوانید اصلًا نمی‌فهمند مکتب سید الشهدا چه بوده و نمی‌دانند یعنى چه؛ نمی‌دانند این گریه‌ها و این روضه‌ها حفظ کرده این مکتب را. الآن هزار و چهار صد سال است که با این منبرها و با این روضه‌ها و با این مصیبت‌ها و با این سینه‏‌زنی‌ها ما را حفظ کرده‏‌اند؛ تا حالا آورده‏‌اند اسلام را. این عده از جوان‌هایى که این طور نیستند که سوء نیت داشته باشند خیال می‌کنند حالا باید ما حرف روز بزنیم! حرف سید الشهدا حرف روز است، همیشه حرف روز است، همیشه حرف روز را سید الشهدا آورده است دست ماها داده و سید الشهدا را این گریه‏‌ها حفظ کرده است و مکتبش را، این مصیبتها و داد و قال‌ها حفظ کرده؛ این سینه‏‌زنی‌ها و این دستجات، و عرض مى‏‌کنم این‌ها حفظ کرده. اگر فقط مقدّسى بود و توى اتاق و توى خانه می‌نشست براى خودش و هى زیارت عاشورا می‌خواند و تسبیح می‌گرداند، نمانده بود چیزى، هیاهو می‌خواهد.

    هر مکتبى هیاهو می‌خواهد، باید پایش سینه بزنند، هر مکتبى تا پایش سینه زن نباشد، تا پایش گریه کن نباشد، تا پایش توى سر و سینه زدن نباشد، حفظ نمی‌شود. اینها اشتباه می‌کنند، بچه‏‌اند اینها...»

    [صحیفه‌ی امام / ج8 / ص526]


    *حرف‌های دیگری هم هست، ان‌شاءالله خواهم گفت.

    پاسخ:
    این هم حرفی است
    علما حرفهای مختلفی میزنند
    البته امام اشتباه کرده است. سینه زنی برای امام حسین از زمان آل بویه آغاز شده و در صفویه اوج گرفته و قدمت 1400ساله برای امام حسین ندارد. البته گویا ایرانیان از قبل از اسلام نیز برای بزرگان سینه میزده اند. پس سوال مطرح میشود که مکتب امام حسین چطور بدون سینه زنی تا زمان آل بویه زنده مانده؟ و آیا زینب نیز با تشویق سینه زنی عاشورا را زنده نگه داشته؟
    این مطلب دقیقتر از سخنرانی امام ایراد شده است.
  • ***العبد التائب***
  • سلام
    وبلاگ بسیار بسیار زیبایی دارید
    اگر مایل به تبادل لینک هستید بسم الله.
    سلام
    استفاده از لفظ روشنفکرنما از روی احساساتی شدن نیست...!به واقع آدم وقتی می بیند فرهنگ جامعه دارد به سمتی می رود که برپایی هیئت و عزادرای و نذری دادن و ... جز سنتهای غلط گذشتگان محسوب می شود، که باید متروک بشوند؛وقتی می بیند که هیئت ها را عده ای(که کم هم نیستند) عوامانه می پندارند و ... باید سرش را از روی جیب مراقبت بیرون بیاورد!یعنی ظواهر را هم نباید گذاشت که از بین بروند...

    به نظر من ارزش اشکی که هدفمند ریخته شود(مثل اشک های حضرت سجاد ع و حضرت زهرا (س) از تفکر کمتر نیست... آن هم در زمانه ای که عاطفه کمرنگ شده...آدم گریه کندو حتا بلند هم گریه کند برای امامی که اشک ریختن برایش را عده ای متحجرانه می دانند با گریه اش نشان بدهد که با این طرز تفکر مخالف است...

    مکتب حسین همانقدر که منطق می دهد به زندگی آدمها عاطفه را هم تقویت می کند

    در لینکی که گذاشته بودید خواندم که عزاداری ها با فرهنگ هر قوم می آمیزند که اگر این فرهنگ ها معارض نباشند با شرع اشکالی ندارد تبعیت از آنها... به نظرم سینه زدن هم در حدی که به قول شما افراطی و مخلوط با امیال نفسانی نشود اشکالی برش وارد نیست...به خصوص اینکه نوشتید ایرانیان از قدیم برای سوگواری بزرگانشان سینه می زدند پس چه ایرادی دارد از یک رسم بومی در حدی که معارضتی با شرع ندارد پیروی کرد در جهت زنده نگه داشتن یک طرز تفکر؟

    پاسخ:
    سلام
    اشک ریختن مسئله دیگری است و سفارش شده و مجلس عزاداری نیز. بحث یک سری کار یا ادا اطوار جدید است که به اسم امام حسین گذاشته ایم و سفارشی به آنها نشده است.
    اما پاراگراف آخر. من نیز نظر خاصی ندارم. اما معتقد نیستم با این اداها اسلام زنده نگه داشته شده. بلکه این کارها خودشان را زنده نگه داشته اند! یعنی سینه زدن زنده است نه اسلام و سینه زدن منجر نشده که اسلام واقعا جای بیافتد. حتی امام حسین را هم جای نیانداخته است بصورتی که نمیتوان گفت این همه آدمی که سینه میزنند امام زمان خودشان را میشناسند. اصلا حرف زیاد است و حوصله کم. بزرگترین مشکل این است که پای این چیزها تحقیق و فکر نمیشود. همین. اکثر مردم هم بر اثر کاری تکراری و عادتی و عوامانه سینه میزنند و شاید اصلا مسلمان هم نباشند.
    ضمن اینکه من در هیچ کجا سراغ ندارم که اسلام برای زنده ماندن خود نیاز به قلیان احساسات مردم داشته باشد. هیچ عبادتی هیجانی نیست. همه باید از سر عقل صورت بگیرند و مطمئن نیستم که ما مردمان از سر عقل سینه بزنیم. بلکه بیشتر هیجانات زود گذر و به قول این سوسولها حسین پارتی است! خوش میگذرد بهمان! به قول پناهیان اسلام و خدا نیازمند موج سواری نیستند. روی این امواج هیجانی که اعتقادات شکل نمیگیرند.
    در کل من همه جا گفته ام "شک دارم" و "مطمئن نیستم". من در این زمینه به چیزی اعتقاد ندارم. سینه و زنجیر و نعره را هرکه میخواهد بزند، من نمیزنم. به نظرم اگر حرام و مکروه نباشد احتمالا مستحب و واجب هم نیست. احتمال میدهم در بهترین حالت مباح است. ضمن اینکه من مشکوکم و شک را جایگاه مناسبی برای قدم گذاشتن نمیدانم. باید روی این چیزها فکر شود و دین گریزیها و دین ستیزیها و جذب شدن به دین و دیندارتر شدنها همه در کنار هم دیده بشوند. آیا واقعا آنقدری که سینه زدن اعتقادات میبخشد، اعتقادات را از انسان نمیگیرد؟ و اصلا کیفیت اعتقاداتی که میدهد چقدر است؟ آیا آبکی نیست؟ آیا موجب افزایش ایمان است؟ آیا به این سوالات پاسخ داده شده است؟ اصلا این سوالها در جوامع مذهبی محلی از اعراب دارند؟
    اصلا خوب است بیاندیشیم. الان زنده ترین دین و مذهب مسیحیت است. آیا آن دین هم با همین چیزها زنده مانده؟ الان درون مذاهب اسلام، اهل سنت به مراتب زنده تر از شیعیان هستند. آنها دیگر چطور زنده مانده اند؟
  • ***العبد التائب***
  • سلام...
    اللهم رزقنا حرم
    http://mha1376.blog.ir/post/45

    سلام
    شاید برای تایید سینه زنی به عزاداری های بیت اشاره کرد که در حضور مجتهدینی که هستند از جمله خود حضرت آقا ، آیت الله جنتی و شاهرودی و آملی لاریجانی و ... به اون نحو عزاداری میشه و جلوی این مجتهدین اون خیل جمعیت اونطور سینه میزنن و مسلما وقت اون عزیزان انقد با ارزش هست که موقع سینه زنی بلند بشن برن ! پس اگه میشینن و خودشون هم سینه میزنن و اونطور عزاداری میشه یعنی نه تنها سینه زنی ایرادی نداره بلکه کار خوب و درستی هم هست .
    اینکه سینه زنی چطور بوجود اومده یک بحثیه و اینکه الان کارکردش چیه یک بحث دیگه ! مسلما کارکرد سینه زنی مثبته و نمیشه و نباید هم از عزاداری ها حذف بشه !
    در مورد نحوه سینه زنی هم اختلاف نظر زیاده و معمولا نظر شخصی اعمال میشه پس باید به مراجع رجوع کرد در مورد نحوه اش
    و اینکه شاید نحوه اش اشتباه باشه دلیل نمیشه اصلش هم اشتباه باشه !
    ببخشید طولانی شد
    پاسخ:
    سلام
    خواهش میکنم. خیلی هم طولانی نبود. در مقابل معمول نظرات بحث بر انگیز این وبلاگ، اتفاقا نظر نرمالی هم بود!
    راستش از مراسمهای بیت رهبری خبری آنچنان ندارم ولی تا آنجایی که میدانم آن سینه زنی ها هم به قول من «ادای سینه زنی» هستند. آرام هستند. حتماً شما هیئتهای مختلف را دیده اید. شور زدنها را دیده اید. نعره های بلند را شنیده اید. به قول علامه وحشیگریها را دیده اید. آن بزرگوارانی هم که میفرمایید تا آنجایی که من میدانم آرام به سینه خود میزنند، نه؟ من تا بحال مراسم سینه زنیِ خشنی در بیت ندیده ام.
    و احتمال هم میدهم بیت رهبری با نوع عزاداریهای ارام و دلنشین خود یکی از اهدافش الگو دادن به دیگر عزاداریهاست.
    البته من اطلاع دقیق ندارم و نمیدانم که آیا در بیت رهبری هم برای مثال «شور» زده میشود؟
    و یکی از بزرگترین مشکلها اینست که اصلش هم چیز قابل اعتنایی نیست. یعنی هیچ سفارشی به زدن خود نشده است. اتفاقاً اصل سینه زنی مسئله کم اهمیّتی است. علما هم معمولاً میگویند چون منجر به خسارت و گناه نمیشود اشکال ندارد. یعنی معمولاً در صدد نیستند که بگویند مستحب است بلکه میگویند نوعی از آن حرام نیست یعنی اگر انجام دادید اشکالی ندارد. این یعنی اینکه اصلش چیز مهمی نیست. میخواهید بزنید میخواهید نزنید! ثوابی ندارد!
    با نظرتان خوشحالم کردید
    یاعلی
  • ***العبد التائب***
  • سلام...

    برادر

    http://mha1376.blog.ir/post/46
    سلام
    ممنون از لطفتون
    میترسم از گفتن یک سری عبارات ، اما ما ظاهرا باب فقهی داریم در رابطه با خون جاری کردن در عزای سیدالشهدا علیه السلام ، در باب لطمه زدن ، فعلا کمتر کسی پیدا شده که به قطعیت لطمه زنی رو حرام کنه ، خون جاری شدن رو حرام کنه و ... . همه به استناد به وهن دین یا مثلا ضرر قابل توجه میگن . اون هم نه صراحتا بلکه میگن هر کاری که باعث وهن دین شود و ضرر قابل توجه داشته باشد . یعنی دقیقا برعکس حرفای شما هستند کسانی که صراحتا حکم به لطمه زنی میدن . یعنی اصالتا این کار رو از مستحبات میدونن . سینه زنی که چیزی نیست . از باب عرف بودن عزاداری سینه زنی رو هم خوب میدونن . کلا حرفای شما برعکس اون چیزهاییه که من میبینم . از لطمه زنی و سینه زنی علما گرفته تا ...
    نمیدونم ، اما از ظاهر فتاوای حضرت آقا چیزی مبنی بر مکروه بودن این سری اعمال در نمیاد ، چه برسه به حرام بودنش . خود حضرت آقا هم که سینه زنی میکنن .
    پاسخ:
    سلام
    نظرتان جالب بود
    من تابحال اینهایی که گفتید را نه دیده و نه شنیده بودم. ضمن اینکه بالاخره نظر علما متفاوت است و همین علامه عاملی نظرشان دقیقا برعکس نظر شماست و میگن حتی یک توصیه هم نشده است و حکم صریح به حرام بودن مجالسی که عقلانی نیست داده اند. بالاخره یکی این وسط دروغ میگوید!
    مهمترین حرف من هم همین است که به خاطر شکی که در  این کار هست من از آن اجتناب میکنم ضمن اینکه طبق نظر شما قمه هم مستحب میشود! که فتوای صریح حضرت آقاست که حرام است! پس دامنه نظرات خیلی زیاد است و من به شخصه روزه شک دار نمیگیرم.
    و اینکه شما دوباره حضرت آقا را مثال زدید. سوال من این است که آقا سنگین سینه میزند یا ادای سینه زدن در میاورد؟ یا حضراتی که نام بردید چطور؟ تا آنجایی که من در عکسها و فیلمهای کوتاه دیده ام آقا و دیگر حضرات آرام و متین سینه میزنند و نه سنگین که تنها به نشانه حزن و اندوه باشد. البته اطلاع دقیق ندارم
    یک نگاهی به این لینک بیاندازید. از سایت پرسمان است که معتبر است و زیر نظر دفتر مقام معظم رهبری است.
    از طریق این لینک به اجوبه الاستفتائات حضرت امام خامنه‌ای بروید؛ قسمت احیاء مناسبتهای دینی و بعد قسمتِ عزاداریها را بخوانید. در آنجا درباره قمه اینطور نوشته:

    س 1461: آیا قمه زدن به‌طور مخفى حلال است یا اینکه فتواى شریف حضرت عالى عمومیت دارد؟
    ج: قمه زنى علاوه بر اینکه از نظر عرفى از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمى‏شود و سابقه‏اى در عصر ائمه(علیهم‌السلام) و زمانهاى بعد از آن ندارد و تأییدى هم به شکل خاص یا عام از معصوم(علیه‌السلام) در مورد آن نرسیده است، در زمان حاضر موجب وهن و بدنام شدن مذهب مى‏شود بنا بر این در هیچ حالتى جایز نیست.

    همانطور که در متن سؤال و جواب هست مسئله تنها و ذاتاً وهن نیست بلکه علاوه بر وهن، چون ذات این کار حجت شرعی ندارد، حتّی در حالت مخفی هم که باعث وهن نمیشود از نظر حضرت آقا صحیح نیست.
    یا در مورد علم گفته‌اند:
    س 1444: استفاده از عَلَم در مراسم عزادارى سیدالشهدا(علیه‌السلام) با قرار دادن آن در مجلس عزا یا حمل آن در دسته عزادارى چه حکمى دارد؟
    ج: فى‌نفسه اشکال ندارد ولى نباید این امور جزء دین شمرده شوند.
    من آنطور که از کلّ جریان برداشت کرده ام این است که این چیزهایی که ما بعدها بدون استناد به روایات بر عزاداریها اضافه کرده ایم را نباید جزء دین بشماریم. ولی چون اشکالی ایجاد نمیکنند در حدّی متعارف اشکالی ندارند آنهم بخاطر اینکه عرف شده اند. وگرنه اگر عرف نمیشدند احتمال میداشت که نظر علما فرق کند.
  • ***العبد التائب***
  • سلام...

    تحمل رنج و سختی...

    http://mha1376.blog.ir/post/47
  • ***العبد التائب***
  • سلام...


    مولوی وهابی که شیعه شد...


    http://mha1376.blog.ir/post/48


  • ***العبد التائب***
  • سلام...

    یاحسین(ع)...

    http://mha1376.blog.ir/post/49
    سلام حسین جان.ممنون از توضیحت
    پاسخ:
    قربان شما
    بزرگوارید

    بسیار نکته زیبایی را متذکر شده اید

    شیطان راه های متعددی برای انحراف دارد و گویا برای متدین ها از طریق خود دین است مثلا وسواس

     و برای  روشنفکر ها دوری جستن از روح عوامانه و عقلی شدن محض

    پاسخ:
    سلام
    ممنون از شما
    البته بد شمردن عقلی شدن محض به نظرم جفا در حق عقل است. شاید عبارت منطقی شدن محض (آنهم منطق ارسطویی) عبارت مناسبتری باید باشه. بالاخره عاقلترین مردم پیامبر بوده است. اگر آدم عاقل باشد از مردم جدا نمیشود. بنابراین آن دسته روشنفکران چیزی را اشتباهاً عقل میگیرند که واقعاً عقل نیست. شاید همان منطق ارسطویی باشد.
    ممنون از نظرات خوب شما
    حقیر را دلگرم میکنند

     

    سال نو مبارک

    عقل نور است و فساد بردار نیست تذکر شما درست است باید از علمی شدن محض پرهیز کرد

    پاسخ:
    سلام
    سال نوی شما هم مبارک
    ممنون از حضور همیشگی‌تون
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی

    @hamkhahi_bot
    hamkhahi.ir