بنده

زندگی با تغییر یک «حرف» بندگی میشود؛ اینجا هم، محل همان «حرف» ... بنده؛ بلاگ شخصی حسین بوذرجمهری
بنده را دنبال کنید

سیاست

تمنای قدرت

سه شنبه, ۲۹ تیر ۱۳۹۵، ۰۲:۳۱ ق.ظ

چندوقتی است اسم حسین دهباشی زیاد شنیده می‌شود و تحلیل‌ها و مطالبش در شبکه‌های اجتماعی زیاد دست به دست می‌چرخند. من هم با وجودی که از آنها استفاده کرده‌ام و مثلا از خاطره‌ی او از طالب‌زاده لذت برده‌ام امّا به برجسته شدن یکباره‌ی برخی چهره‌ها با شک و تردید می‌نگرم. به هر حال برخی از دوستان ما شب گذشته قرار ملاقاتی با وی تنظیم کردند تا ساعتی را به تبادل نظر و معرفی کار و مجموعه‌ی «شفافیت برای ایران» بپردازند.

امروز برخی از مکالمات را نقل قول می‌کردند که در بین همه‌ی حرف‌ها و تحلیل‌های گنده از زمان جنگ و زمان حال و وضعیت دولت و مشاوران نام آشنای آن و دیگر تحلیل‌های کلان؛ یک نکته از حرف‌های دهباشی نظرم را خیلی جلب کرد. دوستان گزارش مفصلی از فعالیت‌های گروه را پرینت رنگی کرده بودند (حدود 50 برگ) و در کاوری زیبا به وی تقدیم نمودند. او که گزارش را نگاهی انداخته درآمده که: «حالا شما اگر اینها را پرینت رنگی نمی‌گرفتید، من نمی‌خواندم؟ اگر آدم، آدم باشد پرینت سیاه و سفیدش را هم می‌خواند و اگر اهلش نباشد این را هم نمی‌خواند. خوی قدرت‌طلبی از همین‌جاها شروع می‌شود.» و من به مضمون تکمیل می‌کنم که منظورش این بود که در حد و اندازه‌ی خودتان کار کنید نه اینکه همیشه بخواهید خود را بزرگتر (و البته به دروغ بزرگتر) جلوه دهید. یا برای بزرگ جلوه دادن خود، از این ابزارها و رنگ و لعابهای کم اهمیت بهره جویید یا اینکه اصلاً هزینه‌ی الکی بکنید؛ هزینه‌ای که نیازی بهش نبوده است. همین خوی است که وقتی به مقامات بالاتر هم می‌رسد تجمل‌طلبی را پیش می‌گیرد. این مسئولین تجمل‌گرا از همین جاها شروع کرده‌اند.

واقعیت امر هم همین است. وقتی کسی که در سنین دانشجویی و جوانی و آن جایی که باید تمرین قناعت کند، نمی‌کند و هرچه می‌خواهد بخرد، از کفش و جوراب گرفته تا گوشی و لپ‌تاپ و خانه و ماشین و حتّی همسر، می‌رود گران‌ترین و بهترین و فلان‌ترینش را انتخاب می‌کند، چه تضمینی است این فرد پس فردا که مسئول شد قناعت کند؟ اصلا ممکن است؟ آنها که جوانی‌شان را در فقر و مبارزه و زندان و جنگ گذراندند الان که مسئول شده‌اند وضعیت‌شان این است، نسل جدید که از همه چیز، بهترینش را می‌خواهد، چه خواهد شد؟

  • سه شنبه, ۲۹ تیر ۱۳۹۵، ۰۲:۳۱ ق.ظ

بازخوردها  (۵)

حای بحث داره.....با اصل قضیه البته موافقم کاملا ولی تو مثال پرینت رنگی و این ها حای بحث داره به نظرم...
پاسخ:
حرف خوبیه
نکته ی جالبی بود!
پاسخ:
ممنون :)
واقعا راست میگید
اما خوبی برخی از هم استانی های ما اینه ک خوی قناعت دارن ک دیگر شهر ها اون رو به خساست پیوند میزنن
اما این خو جدیدا داره تبدیل به تجمل گرایی میشه
که خدا رحم کند به آینده ی ایران...
پاسخ:
بله. انشالله هرچه خیره بشود...
  • ...:: بخاری ::...
  • خب من حرف شما رو قبول دارم.

    پاسخ:
    :)
    ای کاش مسئولین همیشه بهترین را بخواهند
    مثلا مسئولین اموزش و پرورش بهترین روش تحصیل بهترین طراحی کتاب و اموزش
    اما ناچیز ترین میز ریاست 
    پاسخ:
    سلام
    واژه بهترین واژه خوبیه ولی دقیقا معلوم نیست چه چیز بهترین است! در واقع شاخص خوبی نیست.
    مثلا اینکه آموزش با بیشترین کیفیت و گران‌ترین قیمت باشد ولی برای همه نباشد بهتر است یا اینکه ارزان باشد و کیفیتش کمی پایین‌تر باشد ولی برای همه باشد؟
    علی الحساب قطعا تمجل‌گرایی بهترین کار نیست؛ و بدترین کار است!
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی

    @hamkhahi_bot
    hamkhahi.ir