بنده

زندگی با تغییر یک «حرف» بندگی میشود؛ اینجا هم، محل همان «حرف» ... بنده؛ بلاگ شخصی حسین بوذرجمهری
بنده را دنبال کنید

دفتر جغجغه

داستان کوتاه

فصل سوم: ر بده!

سه شنبه, ۲۰ مهر ۱۳۸۹، ۱۲:۱۵ ق.ظ

آن روز یک لباس نازک سفید و گشاد با دمپایی، دو تا مداد تراشیده، پاک کن، تراش و یک جعبه شکلات تمام وسایلم بود. صبح یک پرس کباب کوبیده مامان برایم کنار گذاشته بود.تا ته خوردم. مامان میگفت باید کاملا سیر باشم. حالا از این حرف بگذریم که میگویند نباید آن روز صبح زیاد میخوردم چرا که خون دور معده جمع میشد به جای اینکه به دور مغز حلقه بزند؛ عجب کبابی بود! تا بعد از ظهر پر بودم. وقتی رسیدم و روی صندلی ام نشستم یک لحظه نگرانی برم داشت که نکند میانه­ی کار، استرس کار دستم بدهد و دست به آب واجب گردد. پس بلند شدم و قبل از شروع به هر زحمت و سرعتی که بود خود را به مستراح رسانیدم و مقداری زور زدم که هرچه آن ته مانده بود خالی شود. کار از محکم کاری عیب نمیکند. با این حال اصلا استرس پیدا نکردم و با خیال راحت سر جایم لمیده بودم و کاری که همه میکردند، من هم میکردم. وقتی تمام شد خوشحال بودم. به عبارتی احساس سبکی میکردم. احساس خوبی داشتم.

یادم میاید آن وسط ها، قبل از اینکه نتایج را جار بزنند، خوابی دیدم. شده بودم نفر چهارم! در خواب جفتک میپراندم و شاد و شنگول و به این و آن پز میدادم!

در راه بودیم. از مشهد به تهران. شَستم خبردار شد که جارچی ها دارند نتایج را جار میزنند. اعدادی که مرا کُد کرده بودند را به رفیقی دادم تا ته و توی یک سری رقم دیگر که به ارقام آویزان از من اضافه میشد را در آورد تا به پیشانی ام بکوبم که این رقم یعنی من. چهار که نبود ولی چهار رقم از عدد چهار هزار و چهارصد کمتر بود. شاید در خواب خوشحال از این بودم که چهار رقم از چهارهزار چهارصد بیشترم! به دیگر بیان چهار هزار و سیصد و نود و شش بودم. نه! چهار هزار و سیصد و نود و شش هستم. حکماً قبل از این که این رقم جدید من به چشم شما برسد؛ جارچی ها آن را به گوشتان رسانده بوده اند. این هم زین پس رقمی است چون کد ملی، که نمایاننده من است.

یک هفته وقت بود تا انتخاب. انتخابی که دو سال پیش کرده بودم. انتخابی که یک سال به آرزوی آن سر روی بالشت میگذاشتم و خوابش را میدیدم.چه خواب و خیالها که نداشتم. و آن یک هفته به اندازه یک عمر بود. هرجا که مینشستم حرف از انتخاب رشته من به میان میامد. هر کسی اعاده فضل میکرد و خود را جای خدا میگمارد که تو هنوز بچه هستی سرت نمیشود. دو روز دیگر با این رشته چه کاره میخواهی بشوی؟ باید با دیوانه ها سر و کار داشته باشی. شغلش خوب نیست. روانشناسی کلاس هم ندارد. موقعیت اجتماعی اش زیر صفر است. من یک دوستی داشتم روانشناس بود از بس با دیوانه ها سر و کله زد آخرش افسرده و دیوانه شد و خودکشی کرد!(این یکی را عمه ام گفت) روانشناسها خودشان دیوانه هستند. یکبار شوهر عمه ام برگشت به پدرم گفت پسرت مشکل روانی ندارد که میخواهد برود روانشناسی؟ ( محض اطلاع در حقیقت دو سری افراد به رشته روانشناسی میروند. یک سری که آدم معمولی هستند و این رشته را دوست دارند یا اینکه ندارند ولی میروند که درسی خوانده باشند. دسته دوم عده ای هستند که مشکل روانی دارند. این افراد احساس میکنند که مشکلی دارند ولی این مشکل حاد نیست و اطرافیان نمیفهمند. پس این افراد میروند روانشناسی بخوانند که از مشکل خود با خبر شوند و خود را درمان کنند!) خاله کوچکه ام میگفت ما همه آرزوها و خواسته هایمان یک چیز است. پول خوب و خونه خوب و ماشین خوب و اینها. پس رشته­ای انتخاب کن که به اینها برسی.(الحق که میخواستم چهارتا فحش چارواداری همین الان به این زندگی بدهم) خاله ام گویا از آرزوها و خواسته های من بیشتر از من خبر داشته. خاله بزرگه ام که واویلا. خودش از جوانی عشق پزشکی بوده و حسابی درس خوانده که پزشکی قبول شود که نشده. او که میگفت بنشین یک سال دیگر بخوان پزشکی قبول شوی و عین بقیه از روانشناسی یک غول بی شاخ و دم و ترسناک میساخت. پدرم میگفت برو دندانپزشکی! همین دانشگاه بین الملل خودمان در یزد. برای اساتید دانشگاه نیم بها حساب میکنند و من هم خودم آنجا درس میدهم، حقوقی که از آنجا میگیرم خرج تحصیلت میکنم. پزشکی هم میتوانی بروی. خانواده ام یک سال با اینکه روانشناسی بخوانم در ظاهر موافقت کرده بودند و دلم خوش بود. اصلا من برای رتبه دو هزار درس میخواندم که نه کم باشد و نه خیلی زیاد. تا هم بتوانم روانشناسی قبول شوم و هم پزشکی و اینها قبول نشوم! ولی نشد. خوب دوستانم برای رتبه دو رقمی خواندند، شدند پانصد ششصد. با این حساب من زیاد ضرر نکردم! یازده تا کنکور از خودم گرفتم هیچکدام عربی را کمتر از سی درصد نزده بودم آنوقت عربی کنکورم را ده درصد زده ام! حکماً جابه جا زده ام. چرا که این درصد اصلا باور کردنی نبود! به قول مصطفی حکتی درش هست. بگذریم. داشتم میگفتم. خلاصه یک هفته انواع فشارهای روحی را تحمل کردم. نمیتوانستم چیزی بگویم. حرفهایم را نمیفهمیدند. حرفهایم از جنس پول و مقام و کلاس نبود. پس حرف نمیزدم. تقریبا هرشب با رفیقم درد دل میکردم و آرامم میکرد. سخت میگذشت. خیلی سخت. فشار زیاد بود، خیلی زیاد! هر که هرچه دلشان میخواست میگفتند. شده بودم سیبل.

نه میتوانستم روی حرف پدرم بایستم و نه میخواستم به حرفهایش عمل کنم. حرفهایش از جنس من نبود. من از جنس این حرفهایش نیستم. استخاره گرفتم. برای روانشناسی این آمد: اگر با تقوا باشد خوب است! و برای مابقی بد آمد! ولی این حرفها در کت هیچکس نمیرفت. اصلا پدر به استخاره اعتقاد نداشت!

آخر با پدر توافق کردم. روشی اتخاذ کردم که نه سیخ بسوزد نه کباب. پدر هم موافقت کرد. از بین رشته هایی که پدر پیشنهاد داده بود من رادیولوژی را بیشتر میپسندیدم. پس گفتم که یکی در میان رادیولوژی و روانشناسی میزنم! نمیدانم تا به حال چند نفر اینگونه انتخاب رشته کرده اند؟ هشت انتخاب اولم اینگونه شد: رادیولوژی تهران، روانشناسی بهشتی، رادیولوژی بهشتی، روانشناسی علامه طباطبایی، رادیولوژی مشهد، روانشناسی مشهد، رادیولوژی یزد، روانشناسی تربیت معلم و...

این شد رقابت بین "ر" ها! روانشناسی، رادیولوژی. فکر میکردم در بهترین حالت انتخاب هفتم در بیاید. یعنی رادیولوژی یزد. برای همین هم روانشناسی مشهد را جلوتر از روانشناسی تربیت معلم گذاشتم. من دعا میکردم روانشناسی در بیاید، مابقی افراد خاندان دعا میکردند رادیولوژی در بیاید. مرا مسخره میکردند که چرا پزشکی و اینجور رشته ها را اول ننوشته ام و مستقیم رفتم سر اصل مطلب و رادیولوژی و روانشناسی نوشته ام! میگفتند شاید پزشکی یا داروی یک کوره دهاتی در بیاید! آنها چه میگفتند، من چه نمیگفتم! در آخر هم انگار زور دعاهای آنها بیشتر بود و رادیولوژی مشهد در آمد. اصلا فکر نمیکردم مشهد قبول شوم وگرنه تدبیری میاندیشیدیم که یکجوری روانشناسی یک جایی را جلوتر بنویسم مگر قبول شوم که نشد.

و این شد که شدم رادیولوژی مشهد. با پدر قبل از انتخاب رشته توافق کردم که هرچه در آمد همان بروم و تغییر ندهم. برای همین هم با امتیاز هیئت علمی پدرم از مشهد آمدم دانشگاه تهران.

و همین!

<

  • سه شنبه, ۲۰ مهر ۱۳۸۹، ۱۲:۱۵ ق.ظ

بازخوردها  (۱۲)

سلام دوستان
یک سری نظر داده بودین در پست قبلی که بی جواب موند
حقیقتا خیلی توی این یک ماه گرفتار بودم
خیلی شلوغ پلوغ بود
جواب سوالاتون رو دفعه بعد توی همین نظر میدم. یعنی این نظر رو ویرایش میکنم و سعی میکنم سوالایی که مونده رو جواب بدم
بازم شرمندم
به بزرگی خودتون ببخشین
درج رایگان تبلیغات شما
سایت تو میهن این افتخار را دارد که آگهی ها و تبلیغات شما را به صورت رایگان و به تعداد نامحدود در سایت خود قرار دهد
این شرایط برای مدت کوتاهی میباشد پس زود تر اقدام کنید
درج آگهی ویژه و عکس دار رایگان می باشد
منتظر حظورتان هستیم
برای تبادل لینک با ما به صفحه تبادل لینک با همه مراجعه کنید
مدیریت تو میهن
www.2mihan.com
Or
www.2mihan.ir
به! سلام رفیق شفیق!:D (خدا کنه حسن نبینه!)
خوبین آقا؟ چه عجب؟
خوب به سلامتی:)
رادیولوژی هم که خوبه , روانشناسی هم که با روحیه ای که ازتون سراغ دارم کنار نمیذارین;)
ایشالا موفق باشین
دعاگو هستیم من و حسن:)
سلام
چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟واقعا چرا دید بعضیها درمورد روانشناسی
اینجوریه؟؟؟؟
من روانشناسی میخونم عاشق رشتمم
امیدوارم موفق باشی
من کار رشتت ندارم فقط اینو میدونم که : آخه اومدی شهر خودتو ول کردی رفتی تهران ... که چی ... مثلا خود ساخته بشی؟ ... چه خونه بگیری چه خوابگاه تهش بازم قلمبه دردسره... هر چی به مغزم فشار میارم ببینم چرا سال صفریا تهرون رو بهشت میدونن به نتیجه نمیرسم...یه موضوع دیگه هم که ذهنمو پیچونده تو هم اینه که چرا همه میخوان دکتر بشن؟ ...
  • دیگه دیگه
  • خوشا به حال آن "رفیقت" ای حسین آقا....انگار نه انگار ما هم آنجا بودیم و هرچه توانستیم کردیم.....
  • پری دریایی
  • سلام خوبین؟
    امسال دوباره کنکور دادین؟
    فکر میکردم تو همون کویر درس می خونین
    در هر صورت موفق باشید رشته خوبی
    موفق و سر بلند باشید ( نمی دونم چرا زور دعا همه از دعاهای خود ادم بیشتر .... همیشه.)
    سلام
    میفهممت
    من دوست داشتم برم هنر بخونم
    خیلی دوست داشتم
    و حالا سر از یه رشته مزخرف در آوردم که اصلاٌ با روحیاتم جور نیست
    فقط به امید دانشگاه زنده ام
    تو که آب از سرت گذشت
    واسه من دعا کن
    نمیخوام فاز منفی بدم اما کاش رفته بودی روانشناسی
    خیلی خسته ام
    از تک تک دوستان ممنونم

    "یه نفر" نظر خصوصی دادن. با نظرتون کاملا موافقم. ان شاالله بتونم برای خودم ادامه بدمش. حیف نظر خصوصیتون رو نمیشه عمومی کرد

    محبوبه خانوم هم که لطف دارن.ممنون

    از دوست آشنای روانشناسمون هم ممنون.خوش به حالتون! دست ما رو هم بگیرین خوشحال میشم.

    دانشجوی عزیز هم که نظری دادند بس شخصی! یعنی نظرتون محترم. ولی خوب تنوع هم بد نیست.مخصوصا اگه همچینی دلت بخواد از شهرت بزنی بیرون.

    دیگه دیگه هم که دیگه دیگه!!!:دی

    در جواب پری دریایی هم نمیدونم چی بگم! من دوباره کنکور ندادم! یه بار تو عمرم کنکور دادم و بس!

    مرسی "یکی"! ایشاالله موفق باشی (اینم دعا!)

    فروزنده خانوم هم که خوانندگی همیشگی و قدیمی. خوشحالمون کردین. هنوز راه بسته نیست. ایشالله به علاقه ام هم برسم

    بازم ممنون از همگی
    سلام
    خوبی؟
    خالا ک نتونسی رشته ی مورد علاقتو بخونی سعی کن تو خودت علاقه ایجاد کنی!!!
    یا لاقل به مواردی ک علاقه داری بپرداز
    دیدی ک من دوسلا از عمرمو ب خاطر علاقه تلف کردم الانم انر انر با پررویی دارم می رم پیام نور
    ولی رشته مورد علاقم
    منم حرف زیاد شنیدم از همه
    ک چرا با این رتبه پاشدم رفتم پیامنور
    ولی چ می شه کرد دوس داشتم:دی
    بابت دیرکرد ببخشید
    البته اگر انتظاری بود......:)
    موفق و پاینده باشید
    در پناه حق
    حتما صلاحی هست......جمله ی تکراری امیدوارکننده...!
    خوب به سلامتی
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی

    @hamkhahi_bot
    hamkhahi.ir